Ο κόσμος που ζούμε δεν είναι όμορφος, πάνω από τα δύο τρίτα του πλανήτη πεθαίνουν από την πείνα. Η χώρα μας αρχίζει να νιώθει την ανάσα της φτώχιας στην πλάτη της. Η αλήθεια είναι ότι δεν φταίμε για τον κόσμο που παραλάβαμε. Θα φταίμε όμως αν δεν τον αλλάξουμε.
Το ξέρω όλα αυτά που λένε όλοι οι μαλάκες κάθε μερά, σηκωθείτε, ξυπνήστε και τα λοιπά μας σπάνε τα νεύρα. Δεν λέω κάτι τέτοιο. Λέω απλά να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε με βάση τη δικαιοσύνη, την αγάπη για το συνάνθρωπο και να προσπαθούμε να φιλοσοφούμε και να συζητάμε. Δεν συζητάμε πια. Η ειρωνία είναι ότι θέλω να συζητήσω και δεν μπορώ. Όλοι μιλάνε για το στοίχημα, το νησί, το sex and the city και όταν πας να κάνεις κουβέντα φιλοσοφική ( και δεν ενοοώ τις μαλακισμένες ατάκες τύπου αν αγαπας κάτι αστο να φύγει κτλ) σε αποπαίρνουν. Βαριούνται, δεν θέλουν να σκέφτονται. Σε θεωρούν γραφικό, κολημμένο, κομπλεξικό. Κρίμα να τα γράφω έδω και να μην με αδιαβάζει ούτε και ένας. Αλλά δε βαριέσαι ας τα πώ και εγώ κάπου, έστω και στον ωκεανό του ιντέρνετ. Τόσα λόγια πέφτουν κάθε μέρα ας πέσουν και δικά μου..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου